In dit artikel wordt alles samengevat. België kent alleen scorebord journalisten. Ze kijken snel naar het resultaat, wie de assists en de goals gemaakt heeft en daarop baseren ze dan hun mening.
“Boussoufa is onmisbaar”. De keren dat hij de bal verspeelt of het spel zodanig vertraagt dat een open kans om zeep wordt geholpen wordt zijn ontelbaar.
“Biglia kan gemist worden”. Duidelijk nog niet deftig naar een wedstrijd op niveau gekeken, onze Ludo. Hij lijkt ook niet veel van voetbal te snappen. Een verdedigende middenvelder die minder assists geeft en goals maakt dan een vleugelspeler. Ongezien!
De laatste paar matchen loopt Boussoufa inderdaad wel eens terug. De recuperaties (of zelfs het onrechtstreeks in de problemen brengen van de aanvallende speler) zijn echter op één hand te tellen en dit tegen erg zwakke tegenstanders. Graag degelijke statistieken over recuperatie, afgelegde afstand (met en zonder balbezit) en balverlies.
Het “duiken” is een onterechte kritiek. Dit wordt aangemoedigd door het huidige systeem. Alleen wanneer je neergaat kan je een vrije trap of penalty (o zo belangrijk voor de statistieken) krijgen.
Waar ik het dan wel mee eens ben: hij mag stoppen met zagen, vooral tegen de ploegmaats.