De Wapiwapi zei het al.
Gisteren nog een stukje Fanfaar, wat Kawada, volledig Get Ready en een deel Buscemi meegepikt.
De Fanfaar was, zoals ik van ze gewend ben, goed en hoewel er nog niet veel volk was zag je toch beweging tijdens hun afsluiter annex superhit Adieu.
Kawada deed goed zijn best maar ik heb amper geluisterd, ik had het te druk met socializen.
Zoals de naam het vereist hadden we ons helemaal gepimpt bij den J. Samen met den J en de Jozzibit niet alleen ingepilst (ingeduveld voor de mierenneukers) maar ons ook op zijn garderobe gestort. Foto’s volgen ongetwijfeld maar ik kan u al zeggen dat we 3 Sexy Boys waren.
Zo sexy dat zelfs één van de drie podiumbeesten het heeft opgemerkt.
Over het concert zelf kan ik kort zijn. De zangkwaliteit was niet al te best, eufimisme van jewelste trouwens, maar ze deden het Hooghuis wel ontploffen. Lankaar stond er bij alsof hij niet erg veel goesting had en hij had het heel druk met zijn coupe goed te leggen. De andere twee waren dan wel weer goed bezig. Ik heb nog één vraag: who are they kidding?
Tegen dat Buscemi de aftrap gaf begon ik wat moe te worden (lees: de alcohol trad in werking). Op zich wel een leuke show en ik vind zijn muziek sowieso niet slecht. Enkele kleine dingen dreven mij echter naar mijn bed, zo’n 200 meter verder. De twee muzikanten stonden er bij om het podium op te vullen. Elk geluidje dat in de buurt kwam van hoorngeschal werd zogezegd door de trompet-man gespeeld. Right. Ook de percussie-dude was zich volop aan’t geven op iets wat ooit duidelijk uit een ander instrument gekomen is. Het is een detail waaraan ik me nooit zou storen maar had ik al gezegd mijn bed wel heel erg dichtbij was?
Een geslaagde avond dus en nu maar zien dat ik vandaag de dag doorkom. Ter informatie: ik heb geen kater, tot verstomming van velen.
2 Comments Received
Pingback & Trackback
Leave A Reply