Om vier uur zouden we vertrekken. Iets vroeger stoppen met werken dus en snel naar huis. Op naar het Laarbeekbos dat gelukkig bereikbaar is via de achterkant van het UZ Brussel. Slechts enkele kilometers lopen scheidden ons nog van de start in Ganshoren. Tijdens deze opwarming voelde ik steken in mijn rechterzij. Ik dacht in eerste instantie aan een gebrek aan conditie. Erg valabel gezien ik al weer een week niet had getraind.

Maar goed we kwamen aan de start en kregen onze outfits, geschonken door Herenmode Frans uit Vilvoorde. (Ik ben zo niet voor reclame maar ‘t is ten eerste verdiend en ten tweede van belang voor het verdere verhaal)
Snel aantrekken en klaar maken voor de start. De eerste etappe was slechts 7,3 km, onderverdeeld in 3 delen. Ik koos voor het langste stuk (2,9 km) om aldus verder in de etappes telkens anderhalve kilometer te kunnen lopen.

De nadruk werd nogmaals gelegd op krachten sparen en gewoon proberen op tijd binnen te komen.

P. vertrok voor het eerste deel en liep na zijn 2,5 km aan kop (typisch). Na de wissel kwam D. aan de beurt voor 1,9 km. Hij liep duidelijk kalmer maar toen mijn ronde eraan kwam waren we nog steeds derde. Mijn alombekende snelheid zorgde ervoor dat we na 7,3 km laatste eindigden. Maar hey, ons doel was uitlopen en zeker niet meedingen naar etappewinst.

Na de aankomst snel vertrekken naar Hennuyères, waar de volgende etappe begon om 19u. Na 20,4 km, onderverdeeld in delen van 1,5 km, kwamen we aan in Thieusies. De etappes naar Herchies en Tourpes erna zorgde voor een totale kilometerstand van 66,5 en ondertussen was het reeds half één ’s nachts. P. had zeer snel moeten lopen om de tragere delen van mij (verwacht) en van D (totaal onverwacht) goed te maken. Ik was stikkapot. Dit bleek achteraf te liggen aan te weinig vochtinname.